Τετάρτη, 3 Μαρτίου 2010

Η ΜΑΝΟΥΛΑ ΜΟΥ

Είναι 84 ετών.Από το πρόσωπό της καταλαβαίνεται πως είναι μια κουρασμένη και βασανισμένη γυναίκα.Η σκληρή δουλειά και οι αγωνίες έχουν σκάψει το πρόσωπό της. Η δύναμη της μανούλας μου όμως είναι  μεγάλη.Πρίν από 31 χρόνια μια μέρα μου λέει: Έχω έναν όγκο στο στήθος.Πάγωσα.Και μετά γιατροί, εξετάσεις,και η  διάγνωση;Πρέπει να κατεβεί Θεσσ/νίκη .Στη Θεσσαλονίκη οι γιατροί αποφάσισαν να αφαιρέσουν τον όγκο, να συνεχίσουν με ακτινοβολίες ,αλλά η πληγή δεν έκλεινε.Αποφάσισαν  να  γίνει μαστεκτομή.Τρέξιμο,αγωνία,θέατρο, η μάνα μου να περιφέρεται στα δωμάτια των άλλων ασθενών και να τους παρηγορεί.-Μη στενοχωριέστε θα γίνεται καλά ολοι.Την ημέρα της εγχείρησης, η πίεσή μου ανεβασμένη στα ύψη. Η δική της κανονικότατη. Το μόνο που έλεγε -Ας μου το κόψουν, για γαμπρό θα πάω!Μετά ,χημειοθεραπείες,κατέβαινε πότε μόνη της ,πότε με τον πατέρα μου,και γύριζε με το λεωφορείο.Οι γιατροί συνέστησαν ξεκούραση, καθόλουδουλειά, αλλά για την μάνα μου αυτό ισοδυναμούσε με αργό θάνατο.Δεν σταμάτησε να δουλεύει και μιλάμε για δουλειά σκληρή, που άντρες θα κουραζόταν. Ποτέ δεν ανέφερε την λέξη ΚΑΡΚΙΝΟΣ .Δεν θέλει να ξέρει.Ποτέ δεν θα ξεχάσω το αλαζονικό ύφος του γιατρού όταν τον ρώτησα .Τι έχει γιατρέ η μαμά μου και μου απάντησε.ΚΑΡΚΙΝΟ.Τότε ήμουν μικρό κοριτσάκι και γω και η ασθένεια δεν πολυσυζητιόταν.Εχασα τον κόσμο και το μόνο που ψέλλισα ήταν:Και τώρα γιατρέ τι θα κάνουμε , και μου απάντησε ,εσείς τίποτα ,εμείς θα κάνουμε,Από τότε , μετά από τόσα χρόνια , η μανούλα μου συνεχίζει να δουλεύει και να κατεβαίνει για εξετάσεις κάθε χρόνο στη Θεσσ/νίκη.Όταν κάποιος τη φέρνει ως παράδειγμα ντρέπεται χωρίς να καταλαβαινει πως την έχουν παράδειγμα ηρωίδας.Ποτέ δεν με ρώτησε τι μου είπε ο γιατρός.Κοιταχτήκαμε στα μάτια και αυτό ήταν.Αυτή η γυναίκα πυ σπούδασε 2 παιδιά (τα αδέρφια μου) μόνο με τη δουλειά των χεριών της όταν κάτι την έπνιγε και δεν μπορούσε να μιλήσει , έβγαινε βόλτα στα χωράφια "να δώ αν έχουν τα δέντρα ελιές"Δεν άφησε τίποτα να την ρίξει,δουλεύει ακόμη,και μακάρι να την έχει ο θεός γερή να ζήσει άλλα τόσα χρόνια.ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ (αφιερωμένο στη μάνα μου,για την ημέρα της γυναίκας)

8 σχόλια:

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Αχ αυτή η μανούλα!
Εχει μια σπίθα στα μάτια!
Να είναι καλά να σας χαίρεται!
Δώσε ένα φιλί και ένα χάδι στα μαλλάκια της!

φουρτουνιασμένη ψυχή είπε...

γιαγια Αντιγονη, δεν χάνω την ευκαιρία να της δώσω το φιλί.

Η Ώρα του Τέλους είπε...

Η μάνα είναι μόνο μία και γίνεται θυσία για τα παιδιά της!!

φουρτουνιασμένη ψυχή είπε...

Η δική μου γίνεται ακόμη και τώρα.

neni είπε...

Kαλώς σε βρήκα φουρτουνιασμένη ψυχή.Σε ευχαριστώ για την επίσκεψη σου.
Έτσι πρέπει να είναι όλες οι μαμάδες,δοτικές,να μην φοβούνται,να μην το βάζουν κάτω,να μην τα παρατάνε ποτέ.
Ας τους δίνεις ο Θεός δύναμη.Πολλά φιλιά.

αχτίδα είπε...

Έχει την ίδια ηλικία με τη μητέρα μου μα δυστυχώς η δική μου παρετήθηκε εύολα απο τότε που λόγω όγκου στο κεφάλι έχασε το φως της.Τώρα πια είναι κατάκοιτη και η κατάθλιψη με την άννοια μαζί έχουν δυσκολέψει τη κατάσταση μα ...η σκιά της μάνας είναι μία φίλη μου .

φουρτουνιασμένη ψυχή είπε...

neni Πολλά φιλιά και από μένα.Η δική μου μαμά δεν τα παρατά ποτέ.

φουρτουνιασμένη ψυχή είπε...

Αχτίδα. Μια φίλη μου που έχασε τη μητέρα της και την είχε κατάκοιτη χρόνια ,μου λέει πως θα την ήθελε κοντά της ακόμη και έτσι να βρίσκεταιΕΚΕΙ.