Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2010

Γεννήθηκα ένα χιονισμένο πρωινό του Γενάρη ,όταν το χιόνι έφτανε ως τα κεραμίδια των σπιτιών.Οπως μου είπε κάποτε ο παιδίατρος των παιδιών( ο μεγάλος μου γιός γεννήθηκε Δεκέμβρη)-μα βρε κορίτσι μου ,τώρα βρήκες να γεννήσεις που η φύση κοιμάται;Η ζωή δύσκολη -Αχτίδα μου είμαι λίγο μικρότερη από σένα-δεν μου έδειξε το πρόσωπο της το χαρούμενο.(λεπτομέρειες αργότερα ΙΣΩΣ μου είναι δύσκολο να μιλάω).Παντρεύτηκα μικρή ,γέννησα τα παιδάκια μου ,τα μεγάλωσα ,πάλευα όλη μου τη ζωή με θηρία,όμως μέσα μου έκαιγε η πίκρα πως δεν έκανα αυτό που λαχταρούσα,να τελειώσω το σχολείο. Η ευκαιρία μου δόθηκε στα 45 μου.Πήγα στο εσπερινό γυμνάσιο ,λύκειο ,έδωσα πανελλήνιες και τώρα είμαι επάξια φοιτήτρια.Βέβαια δεν μπορώ να φοιτήσω ,οι υποχρεώσεις είναι πολλές και πάνω απο τα παιδιά μου δεν βάζω τίποτα.