Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010

ΑΓΩΝΙΕΣ

Αργησα να κάνω ανάρτηση,και το Αντιγονάκι αναρωτιόταν μήπως κεντάω.Όχι Αντιγονάκι μου,δεν κεντάω,παλεύω με τα θεριά(ξέρεις εσύ).Τώρα λοιπόν αποφάσισα να γράψω  τις αγωνίες και τις απορίες μου,σχετικά με τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους ,απέναντι σε άλλους ανθρώπους,συγγενείς και μη.Δεν ξέρω αν  φταίω εγώ που ανέχομαι συμπεριφορές προσβλητικές ,είμαι ζεμένη σε ένα μαγγανοπήγαδο,και δεν μπορώ να ξεφύγωΝαι ,είμαι ηλίθια;ας είμαι δεν μπορώ να αλλάξω,και δεν μπορώ να αφήσω ηλικιωμένους στο έλεος του θεού.Αυτό γίνεται αντικείμενο εκμετάλευσης,για να ακούω μικροπρέπειες που δεν μπορείτε να φανταστείτε.Διάβασα και  την κραυγή αγωνίας της κοπελιάς από το μπλογκ ¨"όσα δεν έζησα" και ξύπνησαν πολλά μέσα μου.Το πόσο την καταλαβαίνω δεν λέγεται.
Επισκευτήτε την,μας χρειάζετε.Συγγνώμη για τις ασυναρτησίες μου,κάπου έπρεπε και γω να γράψω αυτά που με καίνε.ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ.