Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010

ΑΝΑΝΕΩΜΕΝΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗγια την προηγούμενη)

Από την κούραση έκανα χαζομάρες και έχασα για λίγο τις φωτογραφίες,δεν μπορούσα να συμπληρώσω την ανάρτηση,αλλά τώρα θα το κάνω.Λοιπόν, να οι υπόλοιπες φωτογραφίες,










Η Μαρώνεια είναι θρύλος, ιστορία και σύγχρονη πραγματικότητα. Αναδύεται από τους Ομηρικούς στίχους της Οδύσσειας ως Ισμαρίδα, πόλη των αρχαίων Θρακών που την κούρσεψε ο Οδυσσέας κάνοντας σ' αυτήν τον πρώτο του σταθμό στο ταξίδι του γυρισμού για την Ιθάκη. Καθώς την προσεγγίζεις βλέπεις ν' ασπρίζουν από μακρυά τα σπίτια της ψηλά, κάτω απ' τις κορφές του Ίσμάρου και φαίνονται απόκοσμοι περιστερώνες ανάμεσα στο πράσινο που την περιβάλλει.
Μιλώντας για τη Μαρώνεια πρέπει να διακρίνουμε την αρχαία πόλη, που βρισκόταν σε χαμηλές πλαγιές κοντά στη θάλασσα και τη σημερινή κωμόπολη σκαλωμένη κάτω απ' τις κορφές του βουνού, πέντε χιλιόμετρα περίπου μακριά απ' τη θάλασσα σε υψόμετρο 300 μέτρων, μια κλιμακωτή ταράτσα που αγναντεύει τον κάμπο και το πέλαγος σε μέγα βάθος.
Ο δρόμος οδηγεί πρώτα στο σημερινό οικισμό. Σημερινό γιατί είναι αυτός που σήμερα κατοικείται. Στην πραγματικότητα κι' ο οικισμός αυτός είναι πολύ παλιός. Σε ορισμένα παλιά βιβλία αναφέρεται ότι ιδρύθηκε το 1513 χωρίς όμως τούτο να είναι απόλυτα βέβαιο. Κατέφυγαν σ' αυτόν οι κάτοικοι της παραθαλάσσιας, της αρχαίας Μαρώνειας για να γλυτώσουν από τις επιδρομές των πειρατών.
Έκτισαν λοιπόν εδώ τα σπίτια τους χρησιμοποιώντας συχνά, υλικά από τις παλιότερες οικοδομές. Γι' αυτό και σήμερα βλέπεις στους τοίχους των σπιτιών της παλιές ενεπίγραφες πλάκες. Αγαπούσαν φαίνεται πολύ οι παλιοί μάστορες να τις εντοιχίζουν στα σπίτια τους. Τις έφερναν από την παλιά πόλη που ξαπλώνονταν στην πλαγιά ως κάτω στη θάλασσα. Ήταν εδώ πριν απ' την αρχαία Μαρώνεια η πόλη των Κικόνων, η Ίσμαρος ή Ισμάρα. Οι Κίκονες, Θρακικό φύλο κατοικούσαν σ' αυτή την περιοχή και φαίνεται πως είχαν αναπτύξει σημαντικό πολιτισμό. Το κλίμα είναι γλυκό, το πεδινό έδαφος γόνιμο. Τα δημητριακά, η ελιά, το αμπέλι και τα όσπρια καλλιεργούνταν σε μεγάλες ποσότητες, ενώ στα εργαστήρια κατασκευάζονταν όμορφα αγγεία και διάφορα σκεύη.
Όλ' αυτά τα ορέχτηκε ο πολυπλάνητος Οδυσσέας, ο βασιλιάς της Ιθάκης και πορθητής της Τροίας, όταν ευθύς μετά το πάρσιμό της άραξε εδώ με τα πλοία του. Από τη διήγηση του φαίνεται πως βρήκε ένα λαό με υψηλό βιοτικό επίπεδο και οργανωμένη κοινωνική ζωή, όπως διηγείται στο Ι της Οδύσσειας που όμορφα μετάφρασε ο Ζ. Σιδερής:
"Στους Κίκονες ο άνεμος με ξώριασε απ' την Τροία
στην Ίσμαρο όπου κούρσεψα και κάστρα και κατοίκους
κι' όσες γυναίκες πήραμε και λάφυρα απ' τη χώρα
εξ ίσου τα μοιράσαμε, κανείς να μη χολιάση.
Τότ' έτρεξαν οι Κίκονες, Κικόνους να φωνάξουν
πούχαν γειτόνους πιο πολλούς και σαν πιο αντρειωμένους
που κατοικούσαν στα χωριά στον πόλεμο τεχνίτες.
          Κι' ήρθανε τόσοι την αυγή, όσ' άνθια κι' όσα φύλλα
          ανθοβολούν την Άνοιξη ... ... "
 Λίγες πληροφορίες για το αγαπημένο μου χωριό,και κάποιες φωτογραφίες από την εκκλησία της Παναγίας στην αυλή της οποίας τέτοιες μέρες μικρά παιδιά ήμασταν όλη μέρα.Μου δίνει ιδιαίτερη χαρά το γεγονός πως το ίδιο κάνουν κι σήμερα τα παιδιά.Αυτό σημαίνει πως βρίσκονται στην εκκλησία ,συνεχίζοντας την παράδοση ,και βρίσκονται εκεί ,όχι μόνο για να παίξουν αλλά για να παρακολουθήσουν την λειτουργία και να συμμετέχουν σαυτήν.
τα μάρμαρα αυτά είναι από παλιούς τάφους και τ'ώρα σκεπάζουν το πάτωμα του νάρθηκα.
και κάποιες φωτογραφίες που έβγαλα φεύγοντας.
να είστε όλοι καλά.

ΜΕΡΕΣ ΤΡΕΞΙΜΑΤΟΣ

Γειά σας,αυτές οι μέρες έχουν τρέξιμο για όλους,αλλά πολύ περισσότερο για τις νοικοκυρές.Θα σας δείξω τα αυγουλάκια που έφτιαξα, χθες βράδυ έφτιαξα ακόμη ένα,αλλά δεν το φωτογράφησα ακόμη.Παρόλα αυτά πρόλαβα να πάω και  μια βόλτα στο χωριό μου ,να δω τα ανίψια μου και υην νύφη μου ,που ήρθαν από την Αθήνα, ο αδερφός μου είναι καπετάνιος, και τώρα ταξιδεύει,βρίσκεται στα αραβικά εμιράτα.