Η ΜΑΝΟΥΛΑ ΜΟΥ

Είναι 84 ετών.Από το πρόσωπό της καταλαβαίνεται πως είναι μια κουρασμένη και βασανισμένη γυναίκα.Η σκληρή δουλειά και οι αγωνίες έχουν σκάψει το πρόσωπό της. Η δύναμη της μανούλας μου όμως είναι  μεγάλη.Πρίν από 31 χρόνια μια μέρα μου λέει: Έχω έναν όγκο στο στήθος.Πάγωσα.Και μετά γιατροί, εξετάσεις,και η  διάγνωση;Πρέπει να κατεβεί Θεσσ/νίκη .Στη Θεσσαλονίκη οι γιατροί αποφάσισαν να αφαιρέσουν τον όγκο, να συνεχίσουν με ακτινοβολίες ,αλλά η πληγή δεν έκλεινε.Αποφάσισαν  να  γίνει μαστεκτομή.Τρέξιμο,αγωνία,θέατρο, η μάνα μου να περιφέρεται στα δωμάτια των άλλων ασθενών και να τους παρηγορεί.-Μη στενοχωριέστε θα γίνεται καλά ολοι.Την ημέρα της εγχείρησης, η πίεσή μου ανεβασμένη στα ύψη. Η δική της κανονικότατη. Το μόνο που έλεγε -Ας μου το κόψουν, για γαμπρό θα πάω!Μετά ,χημειοθεραπείες,κατέβαινε πότε μόνη της ,πότε με τον πατέρα μου,και γύριζε με το λεωφορείο.Οι γιατροί συνέστησαν ξεκούραση, καθόλουδουλειά, αλλά για την μάνα μου αυτό ισοδυναμούσε με αργό θάνατο.Δεν σταμάτησε να δουλεύει και μιλάμε για δουλειά σκληρή, που άντρες θα κουραζόταν. Ποτέ δεν ανέφερε την λέξη ΚΑΡΚΙΝΟΣ .Δεν θέλει να ξέρει.Ποτέ δεν θα ξεχάσω το αλαζονικό ύφος του γιατρού όταν τον ρώτησα .Τι έχει γιατρέ η μαμά μου και μου απάντησε.ΚΑΡΚΙΝΟ.Τότε ήμουν μικρό κοριτσάκι και γω και η ασθένεια δεν πολυσυζητιόταν.Εχασα τον κόσμο και το μόνο που ψέλλισα ήταν:Και τώρα γιατρέ τι θα κάνουμε , και μου απάντησε ,εσείς τίποτα ,εμείς θα κάνουμε,Από τότε , μετά από τόσα χρόνια , η μανούλα μου συνεχίζει να δουλεύει και να κατεβαίνει για εξετάσεις κάθε χρόνο στη Θεσσ/νίκη.Όταν κάποιος τη φέρνει ως παράδειγμα ντρέπεται χωρίς να καταλαβαινει πως την έχουν παράδειγμα ηρωίδας.Ποτέ δεν με ρώτησε τι μου είπε ο γιατρός.Κοιταχτήκαμε στα μάτια και αυτό ήταν.Αυτή η γυναίκα πυ σπούδασε 2 παιδιά (τα αδέρφια μου) μόνο με τη δουλειά των χεριών της όταν κάτι την έπνιγε και δεν μπορούσε να μιλήσει , έβγαινε βόλτα στα χωράφια "να δώ αν έχουν τα δέντρα ελιές"Δεν άφησε τίποτα να την ρίξει,δουλεύει ακόμη,και μακάρι να την έχει ο θεός γερή να ζήσει άλλα τόσα χρόνια.ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ (αφιερωμένο στη μάνα μου,για την ημέρα της γυναίκας)

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ!!!!!!!!!!!

Οι φωτογραφίες είναι από την εκδρομή,αλλά δεν ξέρω πως βρέθηκαν εκεί κάτω.

ΕΚΔΡΟΜΗ

Σήμερα ήταν μια δύσκολη μέρα!Από τις συνηθισμένες δηλαδή.Μαγείρεψα μακαρόνια με κιμά ,αλλά η κόρη μου ήθελε σάλτσα με μανιτάρια ,πιπεριές κτλ.Είχα να μαγειρέψω και για τα σκυλιά.Α!Ξέχασα να σας πω!Έχουμε και τρία σκυλιά, τα οποία δεν τρώνε κονσέρβες,αλλά φαγητό μαγειρεμένο.Κάποια στιγμή ήταν αναμμένα όλα τα μάτια της κουζίνας, το πλυντήριο έπλενε ,εγώ σιδέρωνα ,άπλωνα και γενικώς έτρεχα.Το τραπέζι της κουζίνας σε μας είναι στρωμένο από το μεσημέρι ως τ0 βράδυ.Οένας μου γιός σχολάει από τη δουλειά στη 1.30, η κόρη μου στις 4 και ο μικρός μου γιός στις 7.Οπότε καταλαβαίνεται το τι περίπου συμβαίνει κάθε μέρα. Μετά το μεσημέρι ,μου λέει η κουνιάδα μου-Πάμε μια βόλτα στη θάλασσα!Τέλος πάντων ,φύγαμε αλλά, η βροχή έπεφτε δυνατή,και δεν μπόρεσα να βγάλω ούτε φωτογραφίες.Πάντως κάναμε μια όμορφη βόλτα,γυρίσαμε και τώρα ψήνω μια μηλόπιτα.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

Γειά σας. Σας εύχομαι καλό μήνα.Η άνοιξη μπαίνει για τα καλά,τα λουλούδια ανθίζουν, η διάθεση ανεβαίνει.Σήμερα στην γειτονιά μου, γιορτάστηκαν τα χελιδονίσματα,η γιορτή της άνοιξης.Τα χελιδονίσματα καλωσορίζουν τον ερχομό της άνοιξης.Μικρά παιδιά κρατώντας λουλούδια ,χάρτινα χελιδόνια ,και ΄μάρτη' δηλ. κόκκινη και άσπρη κλωστή τραγουδούν τα κάλαντα και μοιράζουν τα δώρα τους.Δυστυχώς δεν μπόρεσα να βγάλω φωτογραφίες να σας δείξω. Όμως θα μάθω να περνάω στον υπολογιστή φωτογραφίες και θα σας δείξω πολλά πράγματα.Σήμερα πέρασα τις αποδείξεις σε ένα πρόγραμμα στόν υπολογιστή αλλά δεν ξέρω πως να κάνω τη σούμα .Αν κάποιος ξέρει ας με βοηθήσει. σας στέλνω πολλά φιλάκια .

Γεννήθηκα ένα χιονισμένο πρωινό του Γενάρη ,όταν το χιόνι έφτανε ως τα κεραμίδια των σπιτιών.Οπως μου είπε κάποτε ο παιδίατρος των παιδιών( ο μεγάλος μου γιός γεννήθηκε Δεκέμβρη)-μα βρε κορίτσι μου ,τώρα βρήκες να γεννήσεις που η φύση κοιμάται;Η ζωή δύσκολη -Αχτίδα μου είμαι λίγο μικρότερη από σένα-δεν μου έδειξε το πρόσωπο της το χαρούμενο.(λεπτομέρειες αργότερα ΙΣΩΣ μου είναι δύσκολο να μιλάω).Παντρεύτηκα μικρή ,γέννησα τα παιδάκια μου ,τα μεγάλωσα ,πάλευα όλη μου τη ζωή με θηρία,όμως μέσα μου έκαιγε η πίκρα πως δεν έκανα αυτό που λαχταρούσα,να τελειώσω το σχολείο. Η ευκαιρία μου δόθηκε στα 45 μου.Πήγα στο εσπερινό γυμνάσιο ,λύκειο ,έδωσα πανελλήνιες και τώρα είμαι επάξια φοιτήτρια.Βέβαια δεν μπορώ να φοιτήσω ,οι υποχρεώσεις είναι πολλές και πάνω απο τα παιδιά μου δεν βάζω τίποτα.

αρχική ανάρτηση

Γεια σας. Είμαι νέα bloger και ζητώ την κατανόηση σας. Η αλήθεια είναι πως ζήλεψα τις συζητήσεις σας και θέλησα να μπω στην μεγάλη παρέα σας. Είμαι παντρεμένη , έχω τρία παιδιά ,μου αρέσει ΠΟΛΥ το διάβασμα , το μαγείρεμα ,το κέντημα ,πλέξιμο, και ζηλεύω τους ανθρώπους που ζωγραφίζουν ,ίσως επειδή δεν μπορώ να τραβήξω ούτε μια γραμμή.Διαβάζω πολλά blogs ιδιαίτερα την ΑΧΤΙΔΑ και σας νοιώθω σαν παρέα μου.Μου κρατάτε συντροφιά αρκετά βράδια. Σιγά-σιγά λισως ανοίξω την καρδιά μου και σας γράψω περισσότερα .Σας εύχομαι καλό βράδυ και καλή Κυριακή.