Odeio Bolero. Sakis Arabatzis. ΞΕΝΗΤΕΙΑ .ΞΕΝΙΤΙΑ.XENITIA.

ΚΑΛΗ ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ.

Εύχομαι να περάσετε την τσικνοπέμπτη με χαρά,γλέντι,χορό και καλή παρέα.Να γλεντήσουμε και να ξεχάσουμε τις σκοτούρες μας.Θα μου πείτε σήμερα μόνο να γλεντήσουμε;Όχι!!Ο Έλληνας ξέρει να στήνει γλέντια από το τίποτε.Να είμαστε καλά λοιπόν, να περνάμε καλά,και προπαντός με υγεία.Εκτός από τα γλέντια,σας χρωστάω και τα αποτελέσματα από το πλέξιμο.Θυμάστε που μάζεψα όλα τα κουβαράκια μου και δεν ήξερα τι να τα κάνω;Ορίστε!!

έπλεξα ένα σάλι στην μαμά μου,

ένα για μένα,

και πλέκω και ένα πουλόβερ της μαμάς μου,μη φανταστείτε κανένα σχέδιο τρομερό,απλό είναι.Σας εύχομαι και πάλι να περάσετε καλά.Πολλά φιλιά.

Όταν οι πολίτες δραστηριοποιούνται.

Κάποιος μέσω FB(facebook),Κομοτηναίος,έριξε την ιδέα να γίνουμε μιά ομάδα στα πρότυπα των Αθενίστας.Σε λίγη ώρα είχαν μαζευτεί 1450 άτομα.Η πρώτη εξόρμσή μας ,ήταν ο καθαρισμός του Βυζαντινού φρουρίου,από τα σκουπίδια.Η ώρα συνάντησης ήταν στις 3 το μεσημέρι.Μαζευτήκαμε λοιπόν με γάντια,σακούλες,και ότι χρειαζόταν,και ξεκινήσαμε.Δεν θα πω πολλά,δείτε τις φωτογραφίες.Μετά συζητήσαμε κάποια σχέδια για το μέλλον,και βλέποντας πως υπάρχει όρεξη,πιστεύω πως θα γίνουν πολλά.Ο χρόνος θα δείξει.

Ε! δεν θα έβγαζα και τις καλλιτεχνικές μου φωτό;

Κάποια παιδάκια μου ζήτησαν να τα φωτογραφίσω,μπορούσα να τους χαλάσω χατίρι;

αυτό το θέατρο,παίζεται σήμερα στην πόλη μου.

Ο μικρός Γιωργάκης,δεν είναι κούκλος;

Υπάρχει ένα υπέροχο βίντεο που έφτιαξε ένα μέλος για τη σημερινή συνάντηση,αλλά δεν ξέρω να το κατεβάσω από το φβ ξέρει κανείς να μου πεί;.Να είστε όλοι καλά.Καλό βράδυ.φιλιά.

ΝΑ ΜΕ ΧΑΙΡΕΣΤΕ!!!!!!ΕΧΩ ΓΕΝΕΘΛΙΑ!!!!

Σήμερα  αγαπημένοι φίλοι έχω γενέθλια.Πρίν από  χμ.τόοοοοοοσα χρόνια,(ε!καλά δεν είναι και αιώνας πιά)μιά χειμωνιάτικη μέρα με το χιόνι να έχει σκεπάσει τα κεραμίδια των σπιτιών,ήρθα στον κόσμο.Σας κερνάω λοιπόν,κεικ,

κουρού τυροπιτάκια,για τον καφέ.

Πορτοκαλόπιτα,

έφτιαξα και τούρτα λεμονιού,αλλά δεν πρόλαβα να την φωτογραφίσω,την έφαγαν όλη.Να είστε όλοι καλά.φιλιά.

Λάκης Λαζόπουλος Σε Νοσταλγώ Επί Πτυχίω 1996 ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ

Mε το κρύο κλεινόμαστε μέσα και δημιουργούμε.

Γειά σας αγαπημένα φιλαράκια,που κατορθώσατε με τις γλυκές και παρηγορητικές κουβέντες να μου δώσετε τόσο κουράγιο όσο δεν φαντάζεστε.Λοιπόν,το κρύο εδώ πάνω είναι τσουχτερό,χιόνιζε πολύ λίγο σήμερα το πρωί,τα βουνά μας βέβαια είναι άσπρα,και αφού βγήκα και τελείωσα κάποιες δουλειές,κλείστηκα μέσα και πλέκω.Έπλεξα ένα μαξιλάρι,

όχι φυσικά σε μιά μέρα,αλλά το βράδυ με βολεύει και πλέκω.Ένα ακόμη με μαλλί που περίσεψε από ένα κασκόλ που έπλεξα και το έκανα δώρο χωρίς να το φωτογραφίσω.

Μάζεψα όλα τα κουβαράκια που είχα και κάτι πλέκω αλλά δεν ξέρω ακόμη τί!!!

Οι φωτογραφίες μου βγαίνουν κουνημένες ,αλλά πιστεύω παίρνετε μιά ιδέα.
Επίσης μουσκεύω γίγαντες για αύριο,που θα μπούν και στο φούρνο,και δεν θα μείνει τίποτε.

Α!Περιμένω 3 μέρες το συνεργείο του ΟΤΕ να αλλάξει ένα καλώδιο εξωτερικό,για να λειτουργήσει το τηλέφωνο της πεθεράς μου,αλλά μάλλον κρυώνουν και δεν αποφασίζουν να ΄ρθουν και να ανέβουν στην ταράτσα.Καλό ξημέρωμα σε όλους.φιλιά.

ΠΑΡΑΠΟΝΑ.

Αυτή η ανάρτηση είναι ξεχωριστή ,και διαφορετική από όσες έχω συνηθίσει.Αποφάσισα να προσπαθήσω να καταλάβω περισσότερο τους ανθρώπους και τον τρόπο που μου φαίρονται.Αφορμή ένα περιστατικό που έγινε χθές βράδυ,σε κάποιο μέρος που πήγα για να περάσω καλά.Δεν ήταν σημαντικό,και θα μπορούσε να θεωρηθεί αστείο ανάμεσα σε ανθρώπους που βρίσκονται συχνά.Ένα αστείο της παρέας,αν δεν ήταν το ύφος τόσο περιφρονητικό.Εκείνη τη στιγμή θύμωσα πολύ με τον εαυτό μου,που αφήνει τους ανθρώπους να του φέρονται με τέτοιο τρόπο.Ήμουν έτοιμη να γράψω εκείνη τη στιγμή το τι έγινε.Αλλά αποφάσισα να το σκεφτώ καλύτερα,μήπως και του έδωσα μεγάλη σημασία.Σήμερα,και μετά από πολλή σκέψη,κατάλαβα πως μιά ζωή έτσι φέρομαι.Αφήνω τον εαυτό μου λεία σε όσους έχουν την όρεξη να με κοροιδέψουν ή να γελάσουν μαζί μου.Δυστυχώς αυτό ξεκινάει από πολύ παλιά.Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην πήρε πολλά από μένα,και να μην με περιφρόνησε.Γιαυτό ,κλείστηκα περισσότερο μέσα,κυριολεκτικά και μεταφορικά,και αποφάσισα να μείνω λίγο παραπάνω με μένα.Ηζωή εξακολουθεί να με διδάσκει,και να μου δίνει μαθήματα.Είναι η πρώτη φορά που γράφω αυτά που σκέφτομαι,που δεν τα συζητάω με κανέναν,και ο λόγος είναι πως όταν το έκανα,πήρα κακία και εκδίκηση.Θα μου επιτρέψετε λοιπόν για μιά φορά να παραπονεθώ τόσο πολυ.Να είστε καλά.