Αφού ξεκουράστηκα,είπα να αναρτήσω τις φωτογραφίες,για να απολαύσετε και σεις το αγαπημένο μου χωριό.Zeidoron, έχεις απόλυτο δίκιο για τις μπαταρίες της φωτογραφικής μηχανής.Και για να μην τελειώσουν πάλι,πήρα ένα ολόκληρο πακέτο μαζί μου,για να είμαι καλυμένη.χαχαχαχα.Πήγα που λέτε στο χωριό μου,και αφού ήπιαμε τα καφεδάκια μας,ξεκινήσαμε.Είχαμε ραντεβού να βρεθούμε όλες μαζί,στο εκκλησάκι του Αγ.Γεωργίου,που βρίσκεται μέσα στο χωριό.Ξέχασα να σας πω πως η Μαρώνεια έχει πάρα πολλά παρεκλήσια που βρίσκονται άλλα μέσα στο χωριό,και άλλα μέσα σε σπηλιές.
Περπατώντας λοιπόν ,έβγαζα και φωτογραφίες από τα σπίτια του χωριού.
αυτό είναι έρημο όπως μπορείτε να καταλάβετε.
και φτάνουμε στον Αγ.Γεώργιο και αφού προσκυνήσαμε,
βρεθήκαμε όλες μαζί και πήραμε την ανηφοριά.Εδώ ερείπια από άλλες εποχές.
και άλλες ομορφιές!
και αρχίζει η ανηφοριά.
και σε κάθε ανηφόρα εγώ να τραβάω και φωτογραφίες.
και ξανά ανηφόρα,
εδώ στο σταυρό θα σταματήσουμε μετά για να ξεκουραστούμε,και να απολαύσουμε την υπέροχη θέα.
Και να το εκκλησάκι.πριν από 10 χρόνια,είχε πάρει φωτιά το βουνό,και κατέβαινε προς το χωριό,αλλά την τελευταία στιγμή,λίγο πριν τα πρώτα σπίτια,γύρισε ο αέρας και σωθήκαμε. Όταν οι πυροσβέστες μπήκαν στο εκκλησάκι,το καντήλι ήταν αναμένο,κάτω από τη στέγη που είχε πέσει.
μέσα καθαρό και ασβεστωμένο,αφού οι γυναικες ανεβάζουν τα πάντα (μπογιές,νερό,και οτι άλλο)από την ανηφόρα αυτή.
και αρχίζει η κατάβαση.
Σήμερα το πρωί,ξαναπήγαμε να παρακολουθήσουμε την λειτουργεία και την αρτοκλασία.
Και σιγά μην δεν ανέβαινε και η μαμά μου.ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ.Εύχομαι σε όλους μας να πάρουμε τα χρόνια της (86) αλλά και τις αντοχές της.
Μια τελευταία από ψηλά,
Ε! να μην πάω να δω και τις ελίτσες μου αν έχουν καρπό;
κάτι γίνεται,θα βγάλουμε και φέτος το λαδάκι της χρονιάς.
Να είστε όλοι καλά,και θα υπάρξει συνέχεια από άλλο εκκλησάκι,όταν θα πάω.φιλιά.
Admin Control Panel
Νέα ανάρτηση | Ρυθμίσεις | Διάταξη | Επεξεργασία προτύπου | Παρακολούθηση σχολίων | ΑποσύνδεσηΤετάρτη 7 Ιουλίου 2010
Τρίτη 6 Ιουλίου 2010
ΘΑ ΛΕΙΨΩ ΓΙΑ ΛΙΓΟ
Σήμερα θα πάω στη μαμά μου,και θα γυρίσω αύριο.Είναι παραμονή της Αγίας Κυριακής και θα ανεβούμε στο βουνό ,όπου υπάρχει εκκλησάκι της.Θα σας δείξω φωτογραφίες όταν γυρίσω.να περνάτε καλά,πολλά φιλιά.
Κυριακή 4 Ιουλίου 2010
Κυριακάτικο φαγητό!
Σήμερα αποφάσισα να φτιάξω το μικρό κομμάτι μοσχάρι που είχαΤο έκοψα μικρά κομμάτια,το έβαλα στο τηγάνι σε σιγανή φωτιά,να πιεί τα υγρά του,και κατόπιν έκοψα πιπεριά,κρεμμύδι,
αφού το έσβησα με λίγο κρασί κόκκινο,έριξα και τριμμένη ντομάτα,το άφησα σε σιγανή φωτιά,και έγινε λουκούμι.
Επειδή όμως ήταν λίγο,και εμείς είμαστε πολλά άτομα στην οικογένεια,είχα και λίγο αρνάκι, που το έφτιαξα με τον ίδιο τρόπο,δηλ.ντομάτα,κρασάκι,αλάτι,κόκκινο πιπέρικτλ.
Αλλά μου τελείωσαν οι μπαταρίες της μηχανής και δεν πρόλαβα να το φωτογραφίσω έτοιμο.
Πρόλαβα όμως να φωτογραφίσω το γλυκό κουταλιού βερύκοκο που έφτιαξα.
Αφού καθάρισα και έβγαλα το κουκούτσι από το φρούτο,
το έβαλα για 2 ώρες στον ασβέστη,το έπλυνα πολύ καλά,
και μετά ακολούθησα την συνταγή της πεθεράς μου.για 25 βερύκοκα, βάζω 1 κιλό ζάχαρη,και 1,5 ποτήρι νερό.Έβαλα τη ζάχαρη με το νερό να πάρει μια βράση,και έριξα τα φρούτα.
Αφού το ξάφρισα,το έσβησα και το άλλο πρωί,έβγαλα τα φρούτα,
έδεσα το σιρόπι,η δοκιμή γίνεται στο νύχι!!αν στέκεται στο νύχι το σιρόπι,είναι έτοιμο.και έριξα τα φρούτα.Τα έβρασα για κανένα τέταρτο,έριξα λίγο λεμόνι στο τέλος και να!
Δεν θα μείνει για πολύ.Σας φιλώ όλους.
Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010
Δευτέρα 21 Ιουνίου 2010
ΑΓΩΝΙΕΣ
Αργησα να κάνω ανάρτηση,και το Αντιγονάκι αναρωτιόταν μήπως κεντάω.Όχι Αντιγονάκι μου,δεν κεντάω,παλεύω με τα θεριά(ξέρεις εσύ).Τώρα λοιπόν αποφάσισα να γράψω τις αγωνίες και τις απορίες μου,σχετικά με τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους ,απέναντι σε άλλους ανθρώπους,συγγενείς και μη.Δεν ξέρω αν φταίω εγώ που ανέχομαι συμπεριφορές προσβλητικές ,είμαι ζεμένη σε ένα μαγγανοπήγαδο,και δεν μπορώ να ξεφύγωΝαι ,είμαι ηλίθια;ας είμαι δεν μπορώ να αλλάξω,και δεν μπορώ να αφήσω ηλικιωμένους στο έλεος του θεού.Αυτό γίνεται αντικείμενο εκμετάλευσης,για να ακούω μικροπρέπειες που δεν μπορείτε να φανταστείτε.Διάβασα και την κραυγή αγωνίας της κοπελιάς από το μπλογκ ¨"όσα δεν έζησα" και ξύπνησαν πολλά μέσα μου.Το πόσο την καταλαβαίνω δεν λέγεται.
Επισκευτήτε την,μας χρειάζετε.Συγγνώμη για τις ασυναρτησίες μου,κάπου έπρεπε και γω να γράψω αυτά που με καίνε.ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ.



Επισκευτήτε την,μας χρειάζετε.Συγγνώμη για τις ασυναρτησίες μου,κάπου έπρεπε και γω να γράψω αυτά που με καίνε.ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ.

_2915051.gif)


