ΠΛΕΧΤΑ ΚΑΙ ΚΕΝΤΗΤΑ

Γειά σας.Το πρόβλημα παραμένει,αλλά εγώ επιμένω και κάνω αναρτήσεις.Σήμερα σας δείχνω κάποια
άλλα εργόχειρα που έχω φτιάξει.

 Oρισμένες φωτογραφίες είναι χάλια,ζητώ συγγνώμη.Φιλάκια.

ΚΕΝΤΗΜΑΤΑ (2)

Δείτε λίγα από τα κεντήματά μου.Περισσότερα όταν βγάλω φωτογραφίες καινούριες.

ΑΝΟΙΞΗ

Σήμερα είναι μια ηλιόλουστη μέρα.(αύριο δεν ξέρουμε).Σας  δείχνω τις φωτογραφίες  από την αυλή μας.φιλάκια πολλά.

ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΠΑΡΕΑ

Την Κυριακή είχαμε μια επίσκεψη  από έναν φίλο του γιού μου, τον οποίο είχαμε σαν δικό μας παιδί. Τώρα είναι παντρεμένος και έχει ένα τρισχαριτωμένο κοριτσάκι.Είχαμε καιρό να τους δούμε, έτσι η χαρά μας ήταν μεγάλη.Έφτιαξα κρουασάν με τυρί,

και ένα γλυκό που το πήρα από ένα μπλόγκ, αλλά ζητώ συγγνώμη δεν θυμάμαι το όνομα.Πάντως το ονόμαζε σπιτικό κώκ

.Σήμερα μαγείρεψα κατεψυγμένο μπακαλιάρο τηγανητό τον οποίο κόβω σε ροδέλες, και πατατοσκορδαλιά.

Σας εύχομαι ένα καλό απόγευμα.

Είμαι άσχετη

Εδώ και 2 μέρες προσπαθώνα μπώ στο blog και δεν μπορώ. Από λάθος δημιούργησα και άλλο blog. Πώς μπορώ να το διαγράψω;XELP

ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ

Πριν από 11 χρόνια μου δώρησαν  ένα μικρό σκυλάκι που όταν το πήρα αγκαλιά, γαντζώθηκε πάνω μου.Το μεγάλωσα με μπιμπερό. Είναι η παρέα μου.Στα 4 χρόνια της την ερωτεύτηκε ένας κούκλος.Κοιμόταν στο πατάκι της πόρτας και δεν έφευγε όσο και να του έλεγα πως δεν τον θέλω για γαμπρό.Αφού ο άντρας μου τον λυπήθηκε και τον τάιζε.Και μετά χμ!Γεννήθηκαν λοιπόν 2 παιδάκια.Το ένα έμοιαζε με τον πατέρα του,

 

Ο ΧΑΡΟΥΛΗΣ

Δεν είναι κούκλος;

Ταγαπήσαμε οικογενειακώς και δεν θέλαμε να τον δωρίσουμε.

Και ένα κοριτσάκι,

 Είναι λίγο ντροπαλή (θα βγάλω άλλες φωτογραφίες, τώρα κοιμάται) και γεννήθηκε με ένα πρόβλημα στα ποδαράκια του.Δεν λυγάνε τα πίσω πόδια αλλά μη στενοχωριέστε, τρέχει πιο γρήγορα από όλους, σαν καγκουρώ.

Και η μαμά η Φοίβη. Δεν είναι ράτσας αλλά την αγαπάμε πολυ και μας κάνει ότι θέλει.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Σήμερα γιορτάζουν όλες οι γυναίκες.Χρόνια μας πολλά λοιπόν.Να είμαστε καλά και να χρωματίζουμε τη ζωή των δικών μας.Θα μου επιτρέψετε να γκρινάξω λίγο,επειδή είμαι λίγο θυμωμένη με τον εαυτό μου.Εξάλλου θεωρώ το blog κάτι σαν προσωπικό ημερολόγιο.Είμαι θυμωμένη επειδή επιτρέπω σε κάποιους να με μεταχειρίζονται σαν καροτσάκι του σούπερ μάρκετ.Όταν μου ζητηθεί   βοήθεια δίνομαι με όλο μου τον εαυτό,χωρίς να κρατώ τίποτα για μένα, χωρίς να νοιάζομαι για μένα.Και νομίζω πως έτσι σκέφτονται όλοι.Δηλαδή ,μη νομίζετε πως περιμένω ανταλλάγματα ,αλλα΄απλώς να μου φέρονται ανθρώπινα,κοινώς χωρίς πονηριά(γιατί εγώ δεν έχω) . Κάθε φορά λέω δεν θα το επιτρέψω ξανά και κάθε φορά συμβαίνει το ίδιο.Λυπάμαι αν σας κούρασα.Σας εύχομαι μια καλή εβδομάδα.